Kamelyalı Kadın

Marguerite, zemin kattaki ön sahnede, yalniz oturuyordu. Daha önce de belirttigim gibi bir hayli degismis görünüyordu. Dudaklannda o eski umarsiz gülümseme yoktu artik. Aci çektigi ve hâlâ çekmekte oldugu her halinden belliydi. Nisan ayinda olmamiza ragmen, kista kalmis gibi giyinmis, bastan ayaga kadar kadifelere bürünmüstü. Onu o kadar dikkatle süzüyordum ki, bakisim onun da ilgisini çekti.