Tüy

Mavi bir tüy. Çocukken burnumuzu gıdıklayan. Hani şu boyu
işaretparmağıyla başparmağımızın arası kadar olan... Her gün
aramızda dolaşıyor. Bizi anlamak için. Kimi zaman yorgun bir
öğretmenin siluetinde gizleniyor, kimi zaman bir kadının acısında.
Sevinç Erbulak’ın kaleminden çıkan Tüy, varoluşun en kadim
sırrına bir rüya, bir koşu mesafesi kadar yaklaşma denemesi.
Birbirimize ses olmayı unuttuğumuzda, kudreti şefkatin önüne
koyduğumuzda başlayan büyük unutuşun ortasında bir hatırlama
çağrısı. İnançla şüpheyi, bugünümüzle eski zamanları, Londra
metrosunu, denizleri birbirine bağlayan, zamanın ve mekânın
dışında bir sorgulama manifestosu.